muze

16feb10

Je loopt weg. Achteloos. Je vindt het best zo.
Ik roep je na.
Ik vloek. Ik scheld. Ik tier.

Ik vertrouwde je. Betekenen al die uren, weken, maanden dan niets voor je? Op zoek gaan naar een schrijver met mooie beloftes en een plot van dertien in een dozijn.
Vuile derderangsmuze…

Ik ren, haal je in en zie je gezicht. Je bent een sfinx.
Ik herinner me hoe het was toen het begon. Je kijkt me niet aan.

We zijn op een plein vlakbij mijn huis. Mensen kijken me aan; een agent loopt op me af. Een man roepend in het niets. En jij loopt verder en vraagt je af hoe lang je dit nog vol kunt houden.
Ik hoop dat je het nooit zult weten.

_{Google Translate score: shattered}

Gearchiveerd onder:Uncategorized   |  1 Comment